loading...

Μπούμπης: ο τσοπανάκος που κανείς δεν ήθελε...

Μπούμπης: ο τσοπανάκος που κανείς δεν ήθελε...



Ρεπορτάζ: TooCute.gr

Κάποιος τον πέταξε. Δεν του έκανε, τον βαρέθηκε...

Ένας κούταβος στη μέση του δρόμου, να αναζητά ένα μέρος να το κάνει δικό του και ίσως ίσως έναν άνθρωπο να τον αγαπήσει, μια οικογένεια να μεγαλώσει και να δεθεί ψύχη τε και σώματι (γιατί οι σκύλοι έχουν σίγουρα ψυχή).

Βρέθηκε σε μια γειτονιά. Κάποιοι τον τάισαν, τον χάιδεψαν, του μίλησαν γλυκά. Κάποιοι τον έβρισαν, τον έδιωξαn, τον κλότσησαν, τον απείλησαν με φόλα. Γιατί; Γιατί ήθελε να παίξει αλλά δεν ήξερε ότι τη χαρά του δεν θα την καταλάβαιναν.










Ενοχλούσε. Ενοχλούσε το γάβγισμα του, η μυρωδιά του. Ενοχλούσε γιατί ήταν αδέσποτο και χαλούσε την αισθητική κάποιων.

Ευτυχώς για αυτόν η κατάληξη ήταν αίσια. Απέναντι σε αυτούς που ήθελαν το κακό του υπήρξαν και εκείνοι που ήθελαν το καλό του. Βρέθηκαν άνθρωποι να τον αγαπήσουν. Πάλεψαν για αυτόν και νίκησαν!

Ο Μπούμπης, όπως τον φωνάζανε τα παιδιά, βρήκε σπίτι, γιατί όπως λέει και μια αγγλική παροιμία, τα σκουπίδια του ενός μπορεί να είναι θησαυρός για κάποιον άλλον. Έτσι, ο κούταβος έπαψε να είναι ένα "βρώμικο και επιθετικό" αδέσποτο. Βρήκε τον άνθρωπο που ονειρεύτηκε, την οικογένεια που λαχτάρησε και πλέον θα είναι ευτυχισμένος.

Η ιστορία αυτή είναι αληθινή. Ο σκυλάκος αυτός βρέθηκε στη γειτονιά μας και τον προστατέψαμε κυριολεκτικά. Δύο νέοι άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν και τον πήραν υπό την προστασία τους και στην οικογένειά τους.

Δυστυχώς, δεν έχουν όλα τα αδεσποτάκια την ίδια τύχη.

Ας ευχηθούμε όλοι το τέλος της ιστορίας του Μπούμπη να επαναλαμβάνεται για όλα τα αδέσποτα. Όλα να βρουν τέτοιους ανθρώπους και τέτοιες οικογένειες. Δεν ξέρω αν η ευχή μας είναι ουτοπική, εμείς θέλουμε να ελπίζουμε...

Όταν τον βρήκαμε


Στο νέο του σπίτι! Αισθητά πιο χαρούμενος!










COMMENTS

loading...