loading...

«Γιατί αποκαλώ το σκύλο μου “δεύτερο παιδί μου”»

«Γιατί αποκαλώ το σκύλο μου “δεύτερο παιδί μου”»


Η μαρτυρία μιας Αμερικανίδας μαμάς και συντάκτριας, της Kate Scweitzer από το Popsugar, η οποία έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές την προκατάληψη, θα σε κάνουν, αν έχεις και παιδιά και κατοικίδια ζώα, να ταυτιστείς.

 Κείμενο: Γεωργία Καρκάνη

«Είμαι μαμά δύο καταπληκτικών κοριτσιών. Το ένα είναι ένα αξιαγάπητο μωρό επτά μηνών που λατρεύει να ακούει τις ίδιες του τις φωνούλες και έχει πάθει εμμονή με τις ανοιχτές βρύσες. To άλλο είναι ένας σίφουνας 2 ετών που, όταν δεν γυρίζει γύρω γύρω, ζητά συνέχεια την αγκαλιά μου. Το ένα είναι άνθρωπος και το άλλο ένα μωρό με γούνα. Ε ναι λοιπόν, το δεύτερο παιδί μου είναι σκύλος.


Όχι, δεν γέννησα εγώ το κουτάβι μου. Όχι, ο σκύλος μου δεν μπορώ να μου πει «Σε αγαπώ, μαμά» ή να με φροντίσει όταν γεράσω. Και όχι, τυπικά δεν είναι «άνθρωπος».

Είναι όμως ένα από τα μωρά μου.
Για την ακρίβεια, δεν είχα αποφασίσει να γίνω μαμά ενός «ανθρώπινου» παιδιού, παρά μόνο μετά την πρώτη εβδομάδα που πέρασα με το κουτάβι μου. Πριν αποκτήσω το σκύλο μου, τη Moose, δεν είχα νιώσει ποτέ αυτή τη μητρική αγάπη, εκείνη την ευαισθησία που αισθάνθηκα από τη στιγμή που υποδεχτήκαμε με το σύζυγό μου αυτό το μικροσκοπικό πλάσμα στο σπίτι μας. Οι καρδιές μας άνοιξαν με τρόπο που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι δεν θα συμβεί ποτέ και, σαν να είχαμε εθιστεί σε μια ναρκωτική ουσία, εξαρτηθήκαμε και θέλαμε κι άλλο.

Έτσι, πλέον η Moose έχει μια μικρότερη αδερφή.

Βλέπω κάποιους να δυσανασχετούν όταν αποκαλώ τη Moose «αδερφάκι» της κόρης μου ή όταν λέω στην πεθερά μου ότι ήταν ήδη γιαγιά προτού γεννηθεί η κόρη μου, και έχω κουραστεί να ακούω τόσες άλλες μαμάδες να υποτιμούν τη σχέση που μπορεί να έχει ένας γονιός με το κατοικίδιο ζώο του.

Όμως η Moose δεν είναι απλά ένα εξημερωμένο ζώο που φιλοξενούμε στο σπίτι μας. Για την οικογένειά μου, εξυπηρετεί έναν ανώτερο σκοπό. Η σκυλίτσα μου, σε κάποιες περιπτώσεις προς μεγάλη της ατυχία, ήταν αυτή πάνω στην οποία εκπαιδεύτηκα να είμαι καλύτερη μαμά. Μαζί της έκανα περισσότερα λάθη από όσα θα ήθελα να παραδεχτώ (το κλασικό πρωτότοκο παιδί!) αλλά πρέπει να την ευχαριστήσω που μου δίδαξε μερικά από τα σπουδαιότερα μαθήματα που θα μπορούσα να έχω ως γονιός».




Πηγή: Childit.gr

COMMENTS

loading...